Door Remco Weijburg op 23 april 2017

Een nieuw begin?

Bij het schrijven van dit stukje tekst heb ik een beetje hoofdpijn. Er is geen verband, maar de symboliek klopt. Het voelt een beetje als een kater, deze hoofdpijn. Democratie is het waard om te vieren, verkiezingen zijn een feest. Maar de laatste tijd zijn die feestjes niet zo leuk. Het laatste feestje dat op een mislukking uit is gelopen, is natuurlijk het referendum in Turkije. Het meest bijzondere is daarbij dat bijna driekwart van de Turken in Nederland die hebben gestemd, voor Erdogan hebben gestemd. En de uitslag past in een inmiddels lange rij, waarin “mijn” kant verliest. Tweede Kamer, de VS, Brexit, het Oekraïne-referendum, Provinciale Staten, Gemeenteraad, je wordt er niet echt vrolijk van. Ik zou er hoofdpijn van krijgen.

Dus wordt het tijd om me op te richten. Ik zoek naar een aspirine, of iets anders wat de pijn wegneemt. Daar moet ik even naar zoeken, merk ik. Ze zijn er overigens wel. Zo vind ik Lodewijk Asscher verfrissend en een goed voorbeeld. Hij gaat gewoon door met een positieve, toekomstgerichte boodschap. Hij zal best nog even nodig hebben om zijn bestuurdersimago volledig van zich af te schudden, maar er gloeit wel iets moois onder dat imago. Ook van de actie van Lilianne Ploumen tegen het anti-abortusplan van Trump kan ik genieten. In Duitsland lijken onze SPD-broeders in ieder geval weer een kans te maken om het Merkel lastig te maken. Daar moet ik me dan op concentreren.

Dus gaan we gewoon weer plannen maken voor de toekomst. Recent zijn de eerste afspraken geweest over het programma en de campagne voor maart 2018. Wat moet nu onze kernboodschap zijn? Welke plannen liggen daaronder? En hoe gaan we dat verkopen? Welke manieren zijn er om onze kiezers te bereiken? Het zijn de eerste vragen die we onszelf nu moeten stellen. Het zijn de vragen die je altijd moet stellen, of de vorige verkiezingen nu een succes of een mislukking waren. Ook dat laatste vind ik een troostende gedachte. Want uiteindelijk maken al die droevige resultaten dus niet zo veel uit voor de toekomst. Misschien voelt het nu wel even vervelend, maar die pijn trekt heus wel weg. Voor de PvdA is tenslotte gewoon een goede plek in onze democratie.

Daarom durf ik het u te vragen. Ik durf u te vragen om samen vooruit te kijken. Dat ga ik zelf namelijk ook doen. De reden dat ik dat doe, is omdat we ergens voor staan en dat belangrijk is. We staan voor een samenleving waarin iedereen mee kan en mag doen en die zekerheid en veiligheid biedt. Daarin is in Zeist nog best veel te winnen. We staan dus voor een samenleving die iedereen kansen biedt op de woningmarkt. Ook daar is nog veel te winnen. Daarom blijf ik me gewoon inzetten de komende tijd. Gewoon even de rug rechten en opnieuw beginnen. Of eigenlijk is het niet eens iets nieuws, we gaan gewoon stug door. Want dat is het fijne aan echte idealen, die zijn voor altijd. En die zijn het dus altijd waard om voor te vechten.

Remco Weijburg

Remco Weijburg

Juist in deze tijd wil ik mijn bijdrage leveren aan de basiswaarde van de PvdA: eerlijk delen. Bezuinigingen raken gemeentes hard en zullen ook in de komende periode hun weerslag hebben op gemeentelijk beleid. Die ingrepen gaan ook nog eens gepaard met aanzienlijke stelstelwijzigingen. Er zitten grote kansen en risico’s in deze wijzigingen. Hoewel er minder geld

Meer over Remco Weijburg