De weg kwijt

9 juni 2017

We waren vorige week even in Göttingen, een prima Duitse stad! De binnenstad staat er vol fraaie oude panden en van winkelleegstand is geen sprake.
Het was mooi weer en de terrassen zaten vol studenten, die op aangename wijze met hun studie bezig waren.
We konden de verleiding niet weerstaan om even bij Café “Cron und Lanz” (seit 1876) naar binnen te gaan. De taart is daar zo verbazend lekker, dat je bij ons heel ver moet fietsen om iets vergelijkbaars te vinden.
Kuchen staat dan ook zeer hoog op de Duitse prioriteitenlijst, net als voetbal, bier, auto’s en asfalt: de allergrootste Duitse passie is zonder twijfel het vlekkeloos onderhouden van het wegennet.
Vandaar dat we, weer op weg door een buitenwijk van verbazing van onze stoel vielen. Gaten, hobbels, een wegdek uit de vorige eeuw, niet te beschrijven , onbegrijpelijk. We vroegen ons af of de Göttinger bestuurders soms allemaal in het volgende dorp woonden?
U snapt dat we onwillekeurig aan Zeist moesten denken. Soms wordt ook bij ons wel geasfalteerd, maar niet echt fanatiek. We hebben bovendien onlangs in de Omslag kunnen lezen, dat de regerende plaatselijke coalitie de stand van de wegen niet zo somber inziet.
Wel, dan komt toch de vraag bij je op, waar onze beleidsmakers allemaal uit fietsen gaan. Uitsluitend in het bos? Enkel op weg naar de bakker ? Drie keer in de week naar het Gemeentehuis en terug? Ik zou denken dat raadsleden hun informatie niet alleen uit de gemeentelijke stukken dienen te betrekken, maar met regelmaat te voet of per fiets de wijk in moeten. We hebben wel eens een fractielid gehad die regelmatig post vatte op een plaatselijk brug en met passerende jongeren zulke indringende gesprekken voerde, dat hij nauwelijks meer naar de raadsvergadering hoefde. Zoiets.
Desgewenst stellen we een PvdA-wegenkaart ter hand zodat geen enkele bestuurder onverhoopt het spoor bijster raakt.
Verder denk ik, om het probleem inzichtelijk te maken, aan een interactieve pagina op facebook.
Het park van landgoed De Brink stond ooit vol vlaggetjes. Dat betrof toen een nuttige actie tegen hondenpoep. In die geest, maar anno 2017 doen we het natuurlijk digitaal.

Waar ze in ieder geval momenteel de juiste route nog niet hebben gevonden, is in Den Haag.
Er wordt te rechter zijde verwacht dat links meedoet, maar daarbij zo weinig mogelijk stoort met linkse uitgangspunten. Wat de PvdA betreft, is de hoop en verwachting bij CDA en VVD , dat we ons uiteindelijk wel weer voor de rechtse kar laten spannen. Dat is de afgelopen jaren immers ook voortreffelijk gelukt.
Zouden ze nou echt denken dat we de laatste paar kiezers ook nog naar Groen Links willen jagen?
Jeroen Dijsselbloem heeft daar helemaal geen zin in, na vier jaar het land redden wil hij nu de partij redden.
Asscher stelde terecht dat als voor Klaver de ondergrens bereikt is, het een idiote gedachte is dat de PvdA daar wel onderdoor zou willen gaan.
We konden al lezen dat Tjeenk Willink niet gaat vrágen om oplossingen, maar dat hij ze gaat eisen!
Wel, de oplossing ligt voor het grijpen, de kranten schrijven er al over: VVD en CDA schuiven voldoende op naar links, zodat GroenLinks gewoon mee kan doen.
Vermeend vindt dat we moeten meeregeren omdat we anders onzichtbaar worden. Ik kan zijn logica niet volgen. We zijn vierenhalf jaar buitengewoon zichtbaar geweest, met alle gevolgen van dien.
De nieuwe fractie van 9 zal het natuurlijk volledig van haar creativiteit en de samenwerking met andere partijen moeten hebben. Als dat lukt, zouden ze wel eens meer voor elkaar kunnen krijgen dan de 38 uit de vorige periode. Zeker weten.

Ton Wachter